

De transformatie van het pand van de slager, Prinsengracht 2 (PG2) te Meppel,is in het voorjaar van 2008 voltooid. Deze transformatie maakt onderdeel uit van een stedenbouwkundige herstructurering op deze plek in het stadscentrum.
PG2 is daarbij gesloopt om ruimte te bieden aan het autoverkeer dat voortaan langs deze weg het achterliggende terrein zal bereiken. De zijgevel van Prinsengracht 3 die daarbij vrijkomt vormt een beeldbepalend element op deze plek. De gemeente Meppel heeft ons gevraagd daarin te adviseren.
Tijdens het bouwkundig onderzoek bleek het pand van de slager de ‘boekensteun’ te zijn voor de twee naastliggende panden. De twee naastgelegen panden PG3 en PG4 halen stabiliteit uit de aanwezigheid van PG2. Bij sloop zouden deze panden instorten, PG2 liet zich niet zomaar slopen. Niet fysiek, vanwege de dragende functie, maar ook niet door de onzichtbare herinneringen die het oproept.
In ons concept behoudt het pand zijn dragende functie. PG2 blijft staan, maar dan vele malen smaller. In zijn nieuwe vorm is het 70 cm breed. Binnen deze 70 cm is een stalen hulpconstructie geplaatst die de twee buurpanden overeind houdt. Bestaande onderdelen zijn in de versmalling gewijzigd, anders geplooid en opnieuw toegevoegd. De raampartijen van de oorspronkelijke zijgevel van PG2 zijn in de nieuwe situatie in dezelfde vorm teruggekeerd. In nieuwe gevelopeningen, en in terug liggende vlakken in het nieuwe metselwerk. In de nieuwe voorgevel heeft PG2 opnieuw een voordeur en een huisnummer gekregen. De deur geeft toegang tot de leegte daarachter, een etalage voor de drukkerij die is gevestigd in PG3.
Deze strategie is kenmerkend voor al ons werk. Bestaande structuren, vormen, beelden of betekenissen zijn onlosmakelijk verbonden met de nieuwe beelden die ontstaan. De nieuwe betekenis wordt geproduceerd in een ontwerpproces dat mimetisch verloopt.
Door in dit project de bestaande delen opnieuw samen te stellen wordt er een beeld geconstrueerd dat anders is dan het bestaande. Daarbij ontstaan nieuwe betekenissen, nieuwe verbindingen, nieuwe beelden. Tegelijkertijd is de oorspronkelijke zeggingskracht, zoals de herinnering aan de slager, onderdeel geworden van de nieuwe werkelijkheid.