De term Springboard Story (geïntroduceerd door Stephen Denning in 2000) is de manier waarop het vertellen van verhalen kan leiden tot inzicht bij een groep toehoorders, om beelden op te roepen die de luisteraars zelf invullen. Voor ons zijn vertellingen een belangrijk element in het ontwerpproces, en in de gesprekken met opdrachtgevers. Verhalen vormen immers de neerslag van het leven zelf, ze vertellen wie je bent, ze vertellen over de plek waar je woont, ze geven betekenis en structuur aan de wereld van de verteller. Elementen van het sturende verhaal in ons ontwerpproces worden gevormd door de plek, de functionele eisen, bijzondere wensen van de opdrachtgever, maar evengoed door de historische context of de omliggende natuur. Gedurende het proces wordt ons verhaal meer en meer onderdeel van de belevingswereld van de opdrachtgever.
De sturende verhalen worden al tekenend ontwikkeld, daarmee ontstaan ze op een intuïtieve manier. Met het verhaal en de verfschetsen proberen we, net als in het mythische denken, een verklaring te geven van dat wat we om ons heen zien. Het gebeurt niet op een concrete en theoretische manier zoals in het filosofische denken, maar met het waarnemen en verbeelden ontstaat een voorstelling die inzicht geeft in de werkelijkheid om ons heen.